Grímannsfell

Það hefur stundum borið á góma hjá okkur Guðmundi smið að labba eitthvað saman og þannig var það núna að okkur fór að langa að taka góðan göngutúr. Hann sagði líka að Stína hefði verið að rifja það upp að núna væri nánast ár liðið frá því við gengum saman á Þorbjörn eins og sagt hefur verið fá hér á þessum vettvangi.
Hvað um það við ákváðum að ganga á hið gagnmerka Grímannsfell sem ef upp af Gljúfrasteini. Við vorum í Arkarholti rúmlega átta um kvöldið 21. júlí og lögðum af stað um hálfníu leytið.
Keyrðum upp hjá Helgadal og að Túnfæti þar sem Diddú býr og lögðum bílnum þar og gengum af stað sem leið lát. Leiðarlýsingu höfðum við fengið nokkur skýra í bókum og af vef, auk þess sem leiðin reyndist svo stikuð. Þetta er tiltölulega þægilega leið á þetta "lúna" fell eins og því var einhversstaðar lýst.

Spáð og spekúlerað

Veðrið var afar gott til gönguferða, skýjað, 12 stiga hiti og nánast logn. Okkur miðaði vel þó öðru hvoru væri numið staðar og blásið úr nös. Útsýni er frábært af fellinu og þó nokkur móða eða mistur væri í lofti þá sáum við vítt og breitt um land; Reykjavík, Reykjanes, Mosfellsbæ og fleira.

Horft niður Mosfellsdalinn

Við gengum upp á næst hæsta stað á fellinu en slepptum því að ganga á Stórhól sem er hæsti staðurinn. Kvað þá Guðmundur vísu að hætti fornmanna.

Á toppi

Í bakaleiðinni týndu þær Stína og Steina blóðberg til kryddunar síðar meir. Ég hlakka til lambalærisins!

Blóðbergstýnsla

Guðmundur bar með sér splunkunýja Nikon myndavél og notaði hana óspart eins og sjálfsagt er í gönguferðum. Hann hallaði sér útaf og skoðaði árangurinn og virtist harla ánægður með útkomuna.

Þetta eru nú fínar myndir!

Segir ekki gjör af göngu þessari.

Litla Sandfell

Við fórum í útilegu til Þorlákshafnar seinnipart laugardagsins 18. júní 2011. Fórum ekki fyrr af stað vegna þess að SMG var að passa í Krókabyggð og ég þurfti að spila við brúðkaup í Háteigskirkju. Við vorum í góðu yfirlæti á tjaldstæðinu í Þorlákshöfn og fengum okkur góðan göngutúr um kvöldið og ég tók svolítið af myndum. Veðrið var bjart en þónokkur svöl gola af hafi sem gerði okkur reyndar lítið til.
Á sunnudagsmorguninn tókum við annan göngutúr og nú út í Hafnarnesvita. Það var sól og fínasta veður.
Seinnipartinn lögðum við af stað heim og ætluðum að skoða hellinn við Arnarker en vegurinn var lokaður svo við héldum áfram. Þegar upp á Þrengsli kom ákváðum við að ganga á Litla Sandfell og gerðum það. Þetta var svona klukkutíma labb fram og til baka en ágætt.

Komin upp

Gott að hvíla lúin bein

Að þessu loknu héldum við heim á leið.

Vífilsfell

Það var í mestu makindum sem ég var að drekka kaffi í safnaðarheimili Árbæjarkirkju sunnudaginn 22. maí 2011 þegar sms kom frá SMG um að fá að frétta hvað ég væri að gera. Ég brást við skjótt og hringdi. Þá var það þannig að þau höfðu litið við Hjálmur og María og var hugur í Hjálmi að ganga á Vífilsfellið enda var bjart og fallegt veður. Ég var strax til í að gera þetta, lauk við að renna niður pönnukökunni og klára úr kaffibollanum og dreif mig heim. Þá var SMG búinn að hafa samband við Villa og Immu og ætluðu þau að koma með.
Við hittumst svo öll við Olísstöðin við Vesturlandsveginn og ókum síðan sem leið lá að afleggjaranum inn í Jósefsdal. Hjálmur var sjálfkjörinn fararstjóri því hann hafði margoft gengið á fellið og þekkti því alla staðhætti. Við löbbuðum síðan sem leið lá upp stíginn og sóttist ferðin ágætlega. Þetta er auðvitað nokkuð bratt þarna upp malarstíginn og frekar laust í honum en allt gekk þetta vel. Síðan tók við aflíðandi halli þar til komið var að móbergshlíð sem betra er að vara sig á. Hún getur verið hættuleg ef sandur er á klöppunum því þá er hætt við að manni geti skrikað fótur.

Ferðafélagarnir

Hressing á háfellinu

Horft til höfuðborgarinnar

Við

Við príluðum síðan upp á öxlina á háfellinu og gekk það allt slysalaust. Þegar upp var komið tókum við okkur tíma í að fá okkur hressingu og taka myndir. Þarna er feiknamikið útsýni en skyggnið var kannski ekki alveg upp á það besta, t.d. byrgði  mökkurinn frá gosinu alveg sýn til austurs. Þarna kom upp pólsk kona með tvo syni sína og fékk að fylgja okkur niður aftur. Það getur verið gott að fá hjálparhönd í prílinu.
Niðurferðin gekk með ágætum og við bílana var kvaðst hlýlega og hver hélt til síns heima.

Sjáið tindinn, þarna fór ég!

****************************************************************************
Hér að neðan er tekið af netinu:

Gönguleiðin á Vífilsfell er meðal vinsælustu gönguleiða á suðvesturlandi. Margt veldur, það er í senn nokkuð létt uppgöngu, fjallið er fallegt og þaðan er gott útsýni. Þetta er eitt af uppáhalds fjöllunum mínum, en það er nú kannski ekkert að marka, því þau eru svo mörg.

    Gönguleið      Upp og niður

    Vegalengd     3 km

    Göngutími      1-2 klst

    Landslag        Brattar fjallshlíðar að mestu

    Hækkun         400 m

    Mesta hæð    655 m

    Gráðun          C, nokkuð erfið gönguleið

    Tengingar    Jósefsdalshringur, Bláfjöll endilöng.

Gönguleiðin er nokkuð brött en fæstum ofraun.

Nokkrar uppgönguleiðir eru á Vífilsfell. Besta leiðin er þó norðausturleiðin, hornið við akleiðina í Jósefdal. Gengið er upp greinilegan göngustíg sem liggur upp bratta hlíðina upp á  hásléttuna fyrir ofan. Skriðan er laus á þessum slóðum en gönguleiðin hefur víða runnið af móberginu sem stendur næstum bert eftir. Nauðsynlegt er að vara við slíkum stöðum því þar getur verið erfitt að fóta sig.

Fyrsti áfangi leiðarinnar er þessi bratta brekka. Uppi tekur við flatlendi sem nær út að móbergklettunum sem mynda nokkurs konar öxl sem liggur að hæsta hluta Vífilsfells. Best er að fara upp klettana á öxlina og ganga eftir henni að tindinum. Þarna er lítið um lausamöl en enn ástæða til að fara varlega því móbergið getur verið varasamt.

Af öxlinni er greið leið tindunum sjálfum og þar er um tvær uppgönguleiðir að ræða, upp báðar þarf að handstyrkja sig. Austan við hornið sem nú er komið að er létt að fara upp. Fyrir nokkrum árum voru þar kaðlar til halds og trausts en ekki er víst að þeirra njóti enn við. Aðeins vestan við hornið er sprunga sem hægt er að nota til að klifra upp.

Af öðrum uppgönguleiðum á Vífilsfell má nefna gilið norðan við hæsta hlutann, það er að vísu bratt en auðfarið. Annað gil er suðvestan megin við Vífilsfell, það er tvískipt og best er að fara upp það sem er fjær fjallinu.

Úlfarsfell

Það var á ágætum laugardagsmorgni og við ákváðum að fara í smá göngutúr og labba eitthvað sem reyndi örlítið á. Fyrir valinu varð Úlfarsfellið sem er þægilegt gönguferðarfell af minni gerðinni. Við fórum hefðbundna leið upp, þ.e. göngustíginn frá bílastæðinu. Við höfum einhverntíma farið beint upp en upp á síðkastið höfum við farið þennan stíg sem er þægilegur og reynir ekki mikið á. Við tókum þennan göngutúr ekki með neinu trukki en gengum svona jafnt og þér. Þegar upp var komið var þónokkur gola og lofthiti var nú ekki upp á marga fiska frekar en aðra daga þetta vorið. Túrinn tók um einn og hálfan tíma og vorum við bara frísk á eftir.
Engar myndir voru teknar í þessum túr.

Úr garðinum í B19

Helgafell við Hafnarfjörð

Á föstudaginn langa, 22. apríl 2011, var ágætt veður, aðeins gola og 7 stiga hiti, gekk á með regnskúrum fyrri partinn en hékk að mestu þurr seinnipartinn. Ég fór og söng við hátíðarmessu í Árbæjarkirkju fyrir hádegið og þegar ég kom heim var hugur í Steinunni að labba eitthvað. Ég var alveg til í það og við bjuggum okkur til útivistar. Það var ákveðið að ganga á Helgafell og við ókum þangað að vísu með viðkomu á heilmiklum markaði í Hafnarfirði þar sem seld voru föt og skór og þvílíkt. Engin kaup voru gerð þar og því brunað í Kaldársel. Þar var hópur af bílum og töluvert af fólki að fara á fellið eða koma af því. Helgafell er sennilega eitt vinsælasta ef ekki vinsælasta fell í nágrenni Reykjavíkur til áferðar.

Okkur gekk ferðin upp alveg ágætlega, fórum ekki í neinum flýti en bara höfðum okkar hentisemi. Stoppuðum aðeins á toppnum til að skrifa í gestabók og taka myndir.

Niðurferðin var á sama hátt þægileg og góð og reyndist túrinn taka rétt um 2 tíma. Vorum rétt rúmlega klukkutíma á leiðinni upp sem er víst frekar í rólegri kantinum. Förum greiðar næst.

Við upphaf göngunnar

Kominn upp!

Frúin á fellinu

Þorbjarnarfjall

http://travelb19.blogspot.com/search/label/%C3%9Eorbjarnarfell

Langholtsfjall

Sunnudaginn 4. apríl 2010 var blíðskaparveður en engin leið að hanga bara í borginni yfir ekki neinu. Við ákváðum því að leggja land undir fót og fara í bíltúr eitthvað austur í sveitir. Við svo sem vissum ekki hver við ætluðum en tókum fljótt stefnuna á uppsveitir Árnessýslu og Hrunamannahreppurinn varð fyrir valinu. Ókum upp Skeiðaveg og virtum fyrir okkur blómleg býli og blá fjöll í fjarska. Það var ennþá vetrargrámi yfir öllu eins og eðlilegt má telja en samt mátti vel merkja að vorið var ekki langt undan.

Við keyrðu sem leið lá inn á Langholtsveginn og upp á tjaldstæðið við Álfaskeið. Það var að sjálfsögðu ekki komið í gagnið á þessu vori frekar en önnur tjaldstæði landsina en þau opna alla jafna ekki fyrr en um miðjan maí.

Við lögðum bílnum á stæðinu og ákváðum að ganga á Langholtsfjallið sem er nú ekki mjög hátt en kallast þó fjall eigi að síður. Þetta var frekar auðveldur göngutúr en að sjálfsögðu aðeins á fótinn. Þarna upp er fínt útsýni til allra átta, til dæmis blasir Hekla við í öllu sínu veldi í austurátt og í vesturátt sér til Skálholts og í Biskupstungur. Við stoppuðum þarna dágóða stund og tókum myndir.

Horft til Heklu

Steinunn á toppnum

Flúðir

Þegar niður af fjallinu kom var drekkutími og síðan haldið heim á leið. Við ókum það vestan við Langholtið og skoðuðum sumarbústaði sem þar eru fjölmargir enda útsýni með afbrigðum gott. Fórum í gegnum Flúðir og og svo heim.